Oktober is de maand van de oudere kat.

Osteoartroze is een geleidelijk en onomkeerbare verslechtering van het gewrichtskraakbeen. Dit kan in een of meerder gewrichten voorkomen. Het gaat gepaard met pijn en ontsteking. Hierdoor hebben ze vaak meer last bij het springen, meer moeite bij het rechtkomen of kunnen ze wat stijver gaan stappen. Katten zullen amper gaan manken. U kan trapjes en zachte rustplaatsen voorzien, zorgen voor minder belasting van de gewrichten of een pijnstiller toedienen in overleg met uw dierenarts.

De nieren hebben effect op verschillende plaatsen in het lichaam. Bij een structurele of functionele afwijking in de nieren die langer duurt dan 3 maand gaat men spreken van een chronische of langdurige nierziekte. Dit komt 2x meer voor bij katten dan bij honden. Dit heeft te maken met het aantal nefronen in de nieren. Nefronen zijn de functionele eenheden van de nieren en spelen een cruciale rol in het filteren van bloed en het reguleren van de stofwisseling in het lichaam. Een kat heeft 400 000 nefronen, terwijl een hond er 900 000 heeft. Bij een defect aan een aantal nefronen zal dit dus meer invloed gaan hebben dan bij een hond. Er zijn natuurlijk meerder oorzaken zoals genetica, toxines, infectie, leeftijd,… . De frequentie neem toe, bij het toenemen van de leeftijd. Een chronische nierziekte is ook onomkeerbaar en progressief. Men spreekt dan ook van 4 verschillende nierstadia. Chronische nierziekte is niet direct op te merken en is vaak pas zichtbaar wanneer 2/3e van de nier niet meer werkt. U kan bijvoorbeeld wel merken dat uw kat meer drinkt, meer plast, minder eet, meer slaapt, gaat braken of een verminderen van vachtkwaliteit heeft. Zorg voor voldoende water, aangepaste voeding en eventueel supplement na diagnose.

De schildklier heeft effect op verschillende plaatsen in het lichaam. Een te snel werkende schildklier zorgt voor een overproductie aan schilklierhormoon. Dit is de meest voorkomende hormonale aandoening bij katten en wordt meestal veroorzaakt door een goedaardige tumor / vergroting van de schildklier. Een aantal opvallende symptomen zijn veel eten, maar toch afvallen, rusteloosheid, braken, diarree, vocalisatie, agressie,… Om dit probleem vast te stellen is er telkens een bloedonderzoek nodig. Na de diagnose is het ook belangrijk om regelmatig op controle te komen. Behandeling is altijd noodzakelijk, maar kan op verschillende manieren. De meest voorkomende behandelingen zijn dieet en medicatie. Elke behandeling heeft zo zijn voor- en nadelen.

Dit is een verhoogde hoeveelheid glucose (suiker) in het bloed. Bij katten is er meestal sprake van een insulineresistentie wat te vergelijken is bij mensen als diabetes type 2. Wat we dan zien is een verminderde kwalitatieve/kwantitatieve productie van insuline. Bij katten wordt dit hard beïnvloed door levensstijlfactoren (obees, te weinig lichaamsbeweging, mannelijk,…). Hou er zeker rekening mee dt de helft van alle katten met diabetes ook een onderliggend probleem heeft. Het is belangrijk diabetes zo snel mogelijk aan te pakken, voor een betere stabilisatie.